بتاب اي مه نوبر کاشانه من        که تاريک است امشب خانه من

بتاب اي مه که بينم روي نيلي     مشويم در دل شب جاي سيلي

بتاب اي مه که تا با قلب خسته      دهم من غسل پهلوي شکسته

بتاب اي مه که شويم من شبانه     ز اشک ديده جاي تازيانه

بتاب اي مه که تا کلثوم و زينب      نبيند روي مادر در دل شب

بتاب اي مه حسن مادر ندارد         حسين من کسي بر سر ندارد

بتاب اي مه گلستانم خزان شد        به زير خاک زهراي جوان شد

بتاب اي مه که زهرا از دل  خاک      رود امشب بر سلطان لو لاک

علي امشب(رضايي)درد دل کرد      گل خود را نهان چون زير گل کرد

با سلام خدمت همه کساني که اين مطلب رو ميخونن و نظر ميدن . ميخواستم کمي راجع به طرحي که اخيرا مجلس در موردش  ...ميخوام در مورد ازدواج موقت صحبت کنم . و اينکه نظر علي الخصوص پسرا و دخترا رو در موردش بدونم .من که به عنوان يه دختر اصلا از ازدواج موقت و اين چرت و پرتها خوشم نمي ياد چون که درست زن حالت يه بازيچه رو براي مرد ها داره که هيچ تعهد و وفاداري در اون نيست وصرفا رفع نياز جنسي هست و بس. و ميخوام بدونم که اوني که اين نوع ازدواج رو انتخاب ميکنه مگه نه اينکه نياز داره به جنس مخالف .خوب بره ازدواج کنه چرا اين کار رو نميکنه ؟ تنوع طلبي يا شونه خالي کردن از بار مسئوليت تشکيل زندگي کدام باعثش ميشه و يا بهونه اينکه فعلا شرايط مالي درست وحسابي نداره که مثلا بخواد ازدواج کنه .که صد البته به نظر من همشون يه بهونه اس و بس وگرنه اين همه آدم ازدواج دائم کردن يا بهشون زن دادن حتي با شرايط بد مالي مگه نتونستن بالاخره يکي رو گير بيارن که با شرايطشون موافقت کنه ؟ در رابطه با اينکه ازدواج موقت خوبه يا بد يا اينکه چرا ازدواج بايد به صورت موقت باشه خوب طرف ازدواج دائم بکنه که بهتره هم تشکيل خانواده ميده هم اينکه درسته که مبحث ازدواج اصلا بخاطر احتياج دو جنس مخالف به هم هستش اما معضلات جامعه فقط با رفع نياز جنسي اون هم به صورت ازدواج موقت حل ميشه ؟ احساس ميکنم : داره ميشه مثل زمان فرويد و نظريه معروف فرويد که:( ريشه تمام ناملايمات و نابسامانيهاي فردي و اجتماعي را در عقدهاي رواني حاصل از واپس زدگي ميل جنسي معرفي ميکرد )حالا تنها فرقش اين شده که ميل جنسي رو ميتونن راحت و قانوني از هر کي که خوششون بياد روا کنن تحت عنوان ازدواج موقت و خوب معلومه که آقايون هر چي راحت تر باشه ارضاي نياز جنسي بيشتر طالبشن و ديگه با اين شرايط کمتر کسي از مردان تن به تشکيل خانواده خواهد داد و جامعه درست مثل اروپا و امريکا که خيلي راحت بي بند وباري درش رواج خواهد يافت خواهد شد چون ديگه از هر کي که سر راهشون ببينن که طالب هستش برا اين کارا نميگذرن و وقتشون به هرزگي ميگذره و خدا عاقبت همه ما رو به خير کنه هر کس هم که بخواد توجيهي براي کارش داشته باشه مسئله رو سريعا ربط ميده به اينکه اگه بد بود چرا مجلس تصويب کرده يا اينکه توي دين اسلام هم ازدواج موقت اجازه داده شده و از اين جو حرفا . و تازه اگه بچه ايي هم تو اين بين و اوضاع و احوال بوجود بياد کي ميخواد مسئوليتش رو به عهده بگيره ؟؟ بدبخت اون بچه . و جاي بحث زياده اما حرفم اينه که بازم مسئله اصلي جامعه حل نميشه با آزاد و راحت الارضا بودن نياز جنسي. ميگي نه ؟پس يه نگاه به غرب بکن ببين چه گند بازارييه سيري ناپذيريه ميل جنسي و عدم تعهد و عدم وفاداري و... تازه انگار صيغه ازدواج موقت رو شنيدم که نيازي به خوندن به عربي نيست و خود دو طرف همون به فارسي بگن کافيه و اين جور چيزا ..و حالا باز کسي اگه اطلاعات تکميلي تري داره برام توي بخش نظرات بگه ممنون ميشم .و اينکه //خيلي چيزاي ديگه ميخوام بگم که جاش اينجا نيست بي خيال ...

کوله ‌پشتي‌اش‌ را برداشت‌ و راه‌ افتاد. رفت‌ که‌ دنبال‌ خدا بگردد؛ و گفت: تا کوله‌ام‌ از خدا پر نشود برنخواهم‌ گشت.نهالي‌ رنجور و کوچک‌ کنار راه‌ ايستاده‌ بود.مسافر با خنده‌اي‌ رو به‌ درخت‌ گفت: چه‌ تلخ‌ است‌ کنار جاده‌ بودن‌ و نرفتن؛ و درخت‌ زير لب‌ گفت: ولي‌ تلخ‌ تر آن‌ است‌ که‌ بروي‌ و بي‌ رهاورد برگردي. کاش‌ مي‌دانستي‌ آن‌چه‌ در جست‌وجوي‌ آني، همين‌جاست. مسافر رفت‌ و گفت: يک‌ درخت‌ از راه‌ چه‌ مي‌داند، پاهايش‌ در گِل‌ است، او هيچ‌گاه‌ لذت‌ جست‌وجو را نخواهد يافت و نشنيد که‌ درخت‌ گفت: اما من‌ جست‌وجو را از خود آغاز کرده‌ام‌ و سفرم‌ را کسي‌ نخواهد ديد؛ جز آن‌ که‌ بايد...مسافر رفت‌ و کوله‌اش‌ سنگين‌ بود.هزار سال‌ گذشت، هزار سالِ‌ پر خم‌ و پيچ، هزار سالِ‌ بالا و پست. مسافر بازگشت. رنجور و نااميد. خدا را نيافته‌ بود، اما غرورش‌ را گم‌ کرده‌ بود. به‌ ابتداي‌ جاده‌ رسيد. جاده‌اي‌ که‌ روزي‌ از آن‌ آغاز کرده‌ بود.درختي‌ هزار ساله، بالا بلند و سبز کنار جاده‌ بود. زير سايه‌اش‌ نشست‌ تا لختي‌ بياسايد. مسافر درخت‌ را به‌ ياد نياورد. اما درخت‌ او را مي‌شناخت.درخت‌ گفت: سلام‌ مسافر، در کوله‌ات‌ چه‌ داري، مرا هم‌ ميهمان‌ کن. مسافر گفت: بالا بلند تنومندم، شرمنده‌ام، کوله‌ام‌ خالي‌ است‌ و هيچ‌ چيز ندارم.درخت‌ گفت: چه‌ خوب، وقتي‌ هيچ‌ چيز نداري، همه‌ چيز داري. اما آن‌ روز که‌ مي‌رفتي، در کوله‌ات‌ همه‌ چيز داشتي، غرور کمترينش‌ بود، جاده‌ آن‌ را از تو گرفت. حالا در کوله‌ات‌ جا براي‌ خدا هست. و قدري‌ از حقيقت‌ را در کوله‌ مسافر ريخت. دست‌هاي‌ مسافر از اشراق‌ پر شد و چشم‌هايش‌ از حيرت‌ درخشيد و گفت: هزار سال‌ رفتم‌ و پيدا نکردم‌ و تو نرفته‌اي، اين‌ همه‌ يافتي!درخت‌ گفت: زيرا تو در جاده‌ رفتي‌ و من‌ در خودم. و پيمودن‌ خود، دشوارتر از پيمودن‌ جاده‌هاست

دوستت دارم