هرچه گشتم در اين شهر نبود اهل دلي که بداند غم دلتنگي وتنهايي ما ...!

اي عشق پيدا کن مرا

نميدونم از کجا بايد شروع کنم ولي ميخوام براي هميشه يا شايد يه مدت نامعلوم که خودمم نميدونم کي؟ شايد براي ابديت ؟ از اينجا يعني وبلاگم يا از توي خاطراتم برم . اينجا رو خيلي دوست داشتم چون همه اش به بهونه عزيزترينم بود ولي تا موقعي که بتونم با خودم کنار بيام و يه کم فکر کنم راجع به : يه سالي که بر من گذشت پر از خاطرات شيرين و تلخ بود .....(گفتي دوستت دارم. قلبم تندتر از هميشه تپيد. لبخند زدم و باورت کردم با اينکه مي دانم لبها دروغ ميگويند. با صدايت مرا نوازش کردي و تپش قلبت را احساس کردم چقدر مهربان و پاک بود ولي افسوس که.......زياد دوست داشتن من داره ميشه قضيه:( نيکي که از حد بگذرد ابله خيال بد کند) دلم بد جور گرفته از خيلي چيزا حتي از عزيزترينم..... خداحافظ

عشق يعني خون دل يعني جفا

عشق يعني يک شهاب و يک سراب

عشق يعني يک سلام و يک جواب

عشق يعني يک نگاه و يک نياز

عشق يعني عالمي راز و نياز

عشق يعني تا ابد فاني شدن

عشق يعني عابد و زاهد شدن

عشق يعني همچو ليلا خون شدن

يا چو مجنون راهي صحرا شدن

عشق يعني تيشه فرهاد ها

عشق يعني عالم فرياد ها

عشق يعني زخم کوه بيستون

عشق يعني ناله هاي درد و خون

عشق يعني در جهان رسوا شدن

عشق يعني يکه و تنها شدن

عشق يعني التماس و انتظار

عشق يعني تا ابد با من بمان

تار وپود